เกิด: บายอนน์ ในปี ค.ศ. 1801
เสียชีวิต: โรม ในปี ค.ศ. 1850
บาสเตียเป็นสมาชิกเสรีนิยมในการประชุมระดับชาติของการปฏิวัติในปีค.ศ. 1848 เขายังเป็นหัวหน้าของสมาคมการค้าเสรีฝรั่งเศสและเป็นผู้จัดการ (ร่วมกับ วิคเตอร์ อูโก (Victer Hugo) ) ก่อตั้งองค์กรสันติภาพนานาชาติ แต่จากทั้งหมดทั้งปวงนี้ เขานับว่าเป็น“นักหนังสือพิมพ์สายเศรษฐกิจที่ปราดเปรื่องที่สุดเท่าที่เคยมีมา” อย่างที่ โจเซฟ ชุมม์เพเทอร์กล่าวไว้
บาสเตียได้สร้างผลงานอันโดดเด่นให้แก่ทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์ไว้ เขาต่อสู้อย่างมุ่งมั่นและประสบความสำเร็จกับอคติของนักเศรษฐศาสตร์อังกฤษดั่งเดิม เช่น ริคาโด (Ricardo) และมัลทัสส์ (Malthus)ที่กล่าวว่าไม่มีทางที่จะปรับปรุงสภาพของเป็นอยู่ของผู้ใช้แรงงานไปเกินกว่าสภาพวะที่เป็นอยู่ แต่บาสเตียแย้งว่าตลาดเสรีและการค้าเสรีจะก่อให้เกิดการเติบโตทางเศรษฐกิจและเงินทุนที่เกิดขึ้นจากการเติบโตนี้จะถูกนำมาลงทุนในการจ้างงานมากขึ้น
ด้วยแนวคิดเช่นนี้ เขาไม่เพียงแต่นำเสนอข้อโตแย้งหลักๆเพื่อให้เกิดการเคลื่อนไหวเพื่อการค้าเสรี ซึ่งนำโดยนักคิดสำนักแมนเชสเตอร์ในอังกฤษ อาทิ ริชาร์ด ค็อบเด็น (Richard Cobden)และจอห์นไบรท์ (John Bright)
การมองโลกในแง่ดีของบาสเตียนั้นมักอ้างอิงมาจากประวัติศาสตร์ ในยุคของการค้าเสรีซึ่งเริ่มในปลายทศวรรษ 1840 ได้ก่อให้เกิดความร่ำรวยและมั่งคั่งแก่มวลชน งานเขียนของบาสเตียนั้นไม่ได้เป็นงานเขียนเชิงวิชาการ แต่เป็นเรียงความและบทความเสียดสีที่ได้รับความนิยมอย่างสูง เขากลายเป็นผู้ทำให้ทฤษฎีเศรษฐกิจได้รับความนิยมในมวลชนและผลงานของเขาเป็นที่นิยมและขึ้นชั้นเป็นหนังสือขายดีในขณะนั้น เขาเป็นที่รู้จักจากงานเขียนแนวเสียดสีของเขาเรื่อง “The Pettition of the Candle-Maker” (1846) อันเป็นเรื่องราวของกลุ่มผู้ทำเทียนที่ยื่นเรื่องต่อรัฐบาลให้ปกป้องพวกเขาจากคู่แข่งคนสำคัญ นั้นคือ ดวงอาทิตย์ งานชิ้นนี้เสียดสี และทำให้ระบบการสนับสนุนการปกป้องอุตสาหกรรมภายในด้วยการเพิ่มภาษีนำเข้าอย่างไม่เคยมีมาก่อนกลายเป็นเรื่องน่าขัน
ข้อมูลอ้างอิง
ข้อมูลออนไลน์